Gaz lambalarında geçen çocukluğum

Fırın kapılarında beklediğimiz günler

43'ün kışı böyle değildi oğlum

Gönç ölüler, duasız gömülenler.

Kıt kanaat geçinen dünyam

Leblebi taneleriyle ezilen içim;

Roka yeşili, yer elması, başlıyan rüyam

Bu ateş neden, bu ölüm niçin?

Çok geride kaldı ekmeksiz geceler

Sıcak yataklarımızdan kaldıran yok.

Rahmete kavuştu çilemizi çekenler

Öldüklerinden kimsenin haberi yok.

Ali Naili Erdem