<?xml version="1.0" encoding="iso-8859-9"?>
<rss version="2.0">
	<channel>
		<title>Türkçe Edebiyat : Türkçe Edebiyat</title>
		<link>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1.htm</link>
		<description>Türkçe Edebiyat</description>
		<lastBuildDate>Sun, 14 Mar 2010 05:47:25 GMT</lastBuildDate>
		<ttl>10</ttl>
		<image>
			<title>Türkçe Edebiyat : Türkçe Edebiyat</title>
			<url></url>
			<link>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1.htm</link>
		</image>
	<item>
		<title>Türk</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2009-04-14T22:05:53Z</pubDate>
		<description>&lt;em&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src=&quot;http://i86.servimg.com/u/f86/11/56/65/38/ergene10.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;Ve de mangal yürek...&quot; width=&quot;311&quot; height=&quot;398&quot; align=&quot;top&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&amp;#8220;Ey Türk Ulusu! Sen yalnız yiğitlik ve savaşçılıkta değil, fikir ve uygarlıkta da insanlığın şerefisin!&amp;#8221;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/em&gt;&lt;em&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot;&gt;1931 Atatürk&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/em&gt;&lt;em&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt; &lt;/font&gt;&lt;/em&gt; &lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Ne Türk, Gök Tanrı&amp;#8217;nın: - Ha gayret!&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;(Diyerek),&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot;&gt;&lt;span&gt;      &lt;/span&gt;Sırtını sıvazladığı,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Salt: Çadır, at ve silâh&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot;&gt;&lt;span&gt;      &lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Çapulcu bir boy, sıradan bir aşiret&amp;#8230;&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt; &lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Ne de Türk Tarihi:&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Orta Asya&amp;#8217;dan sonra, kâh&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Çin ve Hindistan, kâh Hazar Gölü, Horasan&amp;#8230;&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Avrupa ve nihayet,&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot;&gt;&lt;span&gt;      &lt;/span&gt;Diyâr-ı Rum (Anadolu)&amp;#8230;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Sırf: Vur, kır, kan ve ateş dolu&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Bir macera zincirinden ibaret!&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt; &lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Tam tersi! Türk: Köklü uygar bir millet!&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt;Kerim devlet!&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot;&gt;&lt;span&gt;      &lt;/span&gt;Hem de (ebed müddet)!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot; size=&quot;3&quot;&gt; &lt;/font&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot;&gt;Nüzhet ERMAN&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/strong&gt;&lt;em&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Calibri&quot;&gt;(Türk, s.5) &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Turk-b1-p203.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Üşüyorum * Muhsin Yazıcıoğlu</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2009-03-26T22:04:09Z</pubDate>
		<description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src=&quot;http://i86.servimg.com/u/f86/11/56/65/38/yazici10.jpg&quot; border=&quot;2&quot; alt=&quot;Muhsin Yazıcıoğlu, Arama çalışmaları&quot; width=&quot;343&quot; height=&quot;257&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bir coşku var içimde bu gün kıpır kıpır&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gözlerim parke parke taş duvarlarda&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Açılıyor hayal pencerelerim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hafif bir rüzgar gibi süzülüyorum&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kekik kokulu koyaklardan aşarak&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Güvercinler ülkesinde dolaşıyor&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bir çeşme başı arıyorum&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mis gibi nane kokuları arasında&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ruhumu dinlemek istiyorum&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zikre dalmış her şey&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Güne gülümserken papatyalar&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dualar gibi yükselir ümitlerim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Güneşle kol kola kırlarda koşarak&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Siz peygamber çiçekleri toplarken&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ben çeşme başında uzanmak istiyorum&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Huzur dolu içimde&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ben sonsuzluğu düşünüyorum&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durun kapanmayın pencerelerim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Güneşimi kapatmayın&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beton çok soğuk, üşüyorum... &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Muhsin YAZICIOĞLU&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;em&gt;25 Mart 2009&lt;/em&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Uuyorum-Muhsin-Yazycyoolu-b1-p202.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Şair</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2009-02-27T18:38:57Z</pubDate>
		<description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src=&quot;http://i66.servimg.com/u/f66/11/56/65/38/karina10.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;Göl kıyısı. Ufka doğru bakar şair,&quot; width=&quot;320&quot; height=&quot;240&quot; align=&quot;top&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Göl kıyısı. Ufka doğru bakar şair,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dalgalara katılarak şarkı söyler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sığınmaz yürekteki yorgunluğa,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dertlerinden bıkmaz, ömre mısra dizer&amp;#8230; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Ümitler ona konuk olup gider,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nazlı yâr beyaz mendil verir bir gün.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gerçekte ona ermek zor olsa da,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hayalen onun ile yapar düğün&amp;#8230; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Atlanır, son sefere güneş yine,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Saklanır dağlar bulut arkasına.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gölgeler karanlığa teslim olur,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Onları şair takmaz kafasına&amp;#8230; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Korkutmaz kara toprak ya da ecel, &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Korkutmaz mısralardan ayrı kalmak.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Halk için gerek olsa gün gün, yıl yıl&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;İster o, yüz bin kere kurban olmak! &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Markabay Aamatov&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Kırgız Türkçesinden aktaran:&lt;/em&gt; &lt;strong&gt;İbrahim Türkhan &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;em&gt;Türk Edebiyatı Dergisi 424. Sayı&lt;/em&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/air-b1-p201.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Pembe İncili Kaftan</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2009-02-25T08:58:09Z</pubDate>
		<description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src=&quot;http://uzerine.com/domain/images/gallery/119/thumb_big_119_1268.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;Ömer Seyfettin&quot; width=&quot;103&quot; height=&quot;164&quot; align=&quot;right&quot; /&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align=&quot;left&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;      Büyük kubbeli serin divan, bugün daha sakin, daha gölgeliydi. Pencerelerinden süzülen mavi, mor, sincap rengi bahar aydınlığı, çinilerinin yeşil derinliklerinde birikiyor, koyulaşıyordu. Yüksek ipek şiltelere diz çökmüş yorgun vezirler, önlerindeki halının renkli nakışlarına bakıyorlar, uzun beyaz sakalını zayıf eliyle tutan yaşlı sadrazamın sönük gözleri, çok uzak, çok karanlık şeyler düşünüyor gibi, var olmayan noktalara dalıyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Yürekli bir adam gerekli, paşalar... dedi. Biz onun sırmalara, altınlara, elmaslara boğarak gönderdiği elçisine padişahımızın elini öptürmedik, ancak dizini öpmesine izin verdik. Kuşkusuz o da karşılıkta bulunmaya kalkacak.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Kuşkusuz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Hiç kuşkusuz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Mutlaka.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Kubbealtı vezirlerinin tamamıyla kendi görüşünü paylaştıklarını anlayan sadrazam düşündüğünü daha açık söyledi:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - O halde bizden elçi gidecek adamın çok yürekli olması gerek! Öyle bir adam ki, ölümden korkmasın. Devletinin şanına dokunacak hareketlere karşı koysun. Ölüm korkusuyla, uğrayacağı hakaretlere boyun eğmesin...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Evet!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Hay hay.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Çok doğru... Sadrazam sakalından çektiği elini dizine dayadı. Doğruldu. Başını kaldırdı. Parlak tuğları ürperen vezirlere ayrı ayrı baktı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Haydi öyleyse... Yürekli bir adam bulun!.. dedi... Hoca takımından, Enderun&amp;#8217;dan, divandan benim aklıma böyle gözü pek bir adam gelmiyor. Siz düşünün bakalım...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sofu, barışsever, sessiz padişahın koca devletine, sessiz küçük bir beyin olan divan düşünmeye başladı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Bu elçi, yedi yıl sonra takdirin &amp;quot;Yavuz!&amp;quot; namındaki yaman sillesiyle her gururunun, her cinayetinin cezasını bir anda gören İsmail Safavi&#039;ye gönderilecekti. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Şehzadeliğini ata binmekten, cirit oynamaktan, silah kullanmaktan çok, kitapla geçiren bilge Bayezid&#039;in yaradılışı son derece uysaldı. Yalnız şiiri, bilgeliği, tasavvufu sever; savaştan, mücadeleden nefret ederdi. Vezirler, sevgili padişahlarının rahatını bozmamayı en büyük görevleri sanırlardı... Bununla birlikte sınırlarda yine kavganın önü alınamıyordu. Bosna, Eflak, Karaman, Belgrat, Transilvanya, Hırvatistan, Venedik seferleri birbirini izliyor; Modon, Koron, Zonkiyo, Santamavro ele geçiriliyordu. Sanki İstanbul fatihinin kararlılığıyla dehası -tahta geçer geçmez, babasının heykelini, &amp;quot;Gölgesi yere düşüyor&amp;quot; diye kırdırıp savaşa girmeye kalkan- halefinin zamanında da sönmüyor; sönmez bir alev, bir ruh gibi yaşıyordu. Rahat istendikçe dert çıkıyordu. Hele Doğu... Kan içinde, ateş, kıyım içinde kıvranıyordu. Yıkılan, sönen Akkoyunlu hanedanının yıkıntıları üstünde Şah İsmail serserisi saltanat kurmuştu. Geçtiği yerlerde dikili ağaç bırakmayan, babasıyla büyükbabası Cüneyd&#039;in öcünü aldığı için delice bir gurura kapılan bu kudurmuş şah, akla gelmedik canavarlıklarla sağına soluna saldırıyordu. Kendine sığınanları bile, çağırdığı şölende, yemekmiş gibi kaynattırdığı büyük kazanlara atıp söğüş yapan, yendiği Özbek padişahının kafatasıyla şarap içen bir acımasız şah, dünyada gerçekten eşi görülmemiş bir kıyıcıydı. Bayezit divanının çelebi, sessiz, temiz huylu, dinine bağlı vezirleri onun işkencelerini hatırlamaya dayanamazlardı. Bu kıyıcı, bir gün mutlaka bizim sınırımıza da saldıracak, Doğu illerini ele geçirmeye kalkacaktı. Bunu herkes biliyordu. Geçen yıl Zülkadriye egemeni Alaüddevle&#039;den nikâhla kızını istemişti. Alaüddevle kızını vermedi, İsmail uğradığı bu aşağılamaya öfkelendi; öç için padişahın toprağından geçti. Savunmasız Zülkadriye topraklarına girdi. Diyarbekir, Harput kalelerini aldı. Sarp bir dağa kaçan Alaüddevle&#039;nin oğlu ile iki torunu eline tutsak düştü. Şah İsmail, bu zavallıları ateşte kızartıp kebap ettirdi. Etlerini kuzu gibi yedi. Böyle korkunç bir şey Doğu&#039;da yeni duyuluyordu. Savaş istemeyen padişah, Ankara&#039;ya, Yahya Paşa kumandasında bir ordu göndermekten başka bir şey yapmadı. Bu şah, kıyıcı olduğu kadar da kurnazdı... Osmanlı toprağına geçtiği için özür diliyor, birbiri arkasına elçiler gönderiyordu. O zamanlar Trabzon Valisi olan Şehzade Yavuz, babası gibi dayanamamış, Tebriz sınırını geçmiş, Bayburt&#039;a, Erzincan&#039;a kadar her yeri yağmalamış, hatta şahın kardeşi İbrahim&#039;i tutsak etmişti. İsmail&#039;in elçisi şimdi bu saldırıdan da yakınıyor, Osmanlı toprağına son akınlarının padişahın devletine karşı değil, sırf Alaüddevle&#039;ye karşı olduğunu tekrarlıyordu. İşte divanda bu kurnaz, bu kıyıcı, acımasız türediye gönderilecek uygun bir elçi bulunamıyordu; çünkü kendini Osmanlı Hakanı&#039;yla bir tutan, hatta bütün Doğu&#039;da egemenlik kuran bu serseri, karşısında devleti temsil edecek adama kuşkusuz birçok densizlik yapacak; densizliklerine karşılıkta bulunanı ola ki kazığa vuracak, derisini yüzecek, akla gelmedik korkunç bir işkenceyle öldürecekti. Sadrazamın sağındaki, deminden beri bir mezar taşı gibi kımıltısız duran kırmızı tuğlu kavuk, yerinden oynadı. Yavaş yavaş sola döndü:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ben, tam bu elçiliğe uygun bir adam biliyorum, dedi, babası benim yoldaşımdı. Ama devlet memurluğunu kabul etmez.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Kim?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Muhsin Çelebi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sadrazam bu adamı tanımıyordu. Sordu:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Burada mı oturuyor?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Evet.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ne iş yapıyor?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Biraz zengindir. Vaktini okumakla geçirir. Tanımazsınız efendim. Hiç büyüklerle ahbaplık etmez. Büyük mevkiler istemez.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Niye?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bilmem ama, belki &amp;quot;düşüşü var&amp;quot; diye.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Tuhaf...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ama çok yüreklidir. Doğrudan ayrılmaz. Ölümden çekinmez. Birçok kez savaşmıştır. Yüzünde kılıç yaraları vardır.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bize elçi olmaz mı?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bilmem.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bir kere kendisini görsek...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bilmem, çağırınca ayağınıza gelir mi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Nasıl gelmez?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Gelmez işte... Dünyaya minneti yoktur. Şahla dilenci, gözünde birdir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Devletini sevmez mi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Sever sanırım.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - O halde biz de kendimiz için değil, devletine hizmet için çağırırız.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Deneyiniz efendim...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sadrazam, o akşam kâhyasını Muhsin Çelebinin Üsküdar&#039;daki evine gönderdi. Devlet, ulus hakkında bir iş için kendisiyle konuşacağını, yarın mutlaka gelmesi gerektiğini yazmıştı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sabah namazından sonra sarayının selamlığında, Hint kumaşından ağır perdeli küçük loş bir odada kâtibinin bıraktığı kâğıtları okurken, sadrazama, Muhsin Çelebinin geldiğini bildirdiler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Getirin buraya... dedi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      İki dakika geçmeden odanın sedef kakmalı, ceviz kapısından palabıyıklı, iri, levent, şen bir adam girdi. İnce siyah kaşlarının altında iri gözleri parlıyordu. Belindeki silahlık boştu. Bütün kullarının etek öpmesine, secdesine alışan sadrazam, bir an eteğine kapanılmasını bekledi. Oturduğu mor çuha kaplı sedirin hep öpülen ağır sırma saçağındaki yumağı, altından, içi boş küçük bir kafa gibi şaşkın duruyordu. Sadrazam söyleyecek bir şey bulamadı. Böyle göğsü ileride, kabarık, başı yukarı kalkık bir adamı ömründe ilk defa görüyordu. Kubbe vezirleri bile huzurunda iki büklüm dururlardı. Muhsin Çelebi çok doğal bir sesle sordu:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Beni istemişsiniz, ne söyleyeceksiniz efendim?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Şey...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Buyurunuz efendim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Buyur oğlum, şöyle otur da...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi, çekinmeden, sıkılmadan, ezilip büzülmeden çok rahat bir hareketle kendine gösterilen şilteye oturdu. Sadrazam hâlâ ellerinde tuttuğu kıvrık kâğıtlara bakarak içinden, &amp;quot;Ne biçim adam? Acaba deli mi?&amp;quot; diyordu. Ama hayır... Bu çelebi, çok akıllı bir insandı! Yiğide, alçağa gerek duymayacak kadar bir serveti vardı. Çamlıca ormanının arkasındaki büyük mandırayla büyük çiftliğini işletir, namusuyla yaşar, kimseye eyvallah demezdi. Yoksula, zayıflara, gariplere bakar, sofrasından konuk eksik olmazdı. Dinine bağlıydı. Ama tutucu değildi. Din, ulus, padişah aşkını ta yüreğinde duyanlardandı. Devletin büyüklüğünü, kutsallığını anlardı. Tek ülküsü, &amp;quot;Tanrı&#039;dan başka kimseye secde etmemek, kula kul olmamak&amp;quot;tı... Bilgisi, olgunluğu, herkesçe biliniyordu. İbni Kemal ondan söz ederken, &amp;quot;Beni okutur!&amp;quot; derdi. Şairdi. Ama ömründe daha bir tek kaside yazmamıştı. Hatta böyle övgüleri okumazdı bile... Yaşı kırkı geçiyordu. Önünde açılan yükselme yollarından daha hiçbirine sapmamıştı. Bu altın kaldırımlı, mine çiçekli, cenneti andıran nurlu yolların sonunda, hep &amp;quot;kirli bir etek mihrabı&amp;quot; bulunduğunu bilirdi. İnsanlık onun gözünde çok yüksek, çok büyüktü. İnsan yeryüzünün üzerinde, Tanrı&#039;nın bir çeşit temsilcisiydi. Tanrı insana kendi ahlakını vermek istemişti. İnsan, her varlığın üstündeydi. Kuyruğunu sallaya sallaya efendisinin pabuçlarını yalayan köpeğe yaltaklanma pek yakışırdı ama, insan... Muhsin Çelebi her türlü aşağılanmayı sindirerek yüksek mevki tepelerine iki büklüm tırmanan maskara, tutkulu insanlardan, kendine saygı duymayan kölelerden, güçsüzler gibi yerlerde sürünen pis kölelerden tiksinirdi. Hatta bunları görmemek için insanlardan kaçar olmuştu. Yalnız savaş zamanları Guraba Bölüklerine kumandanlık için ortaya çıkardı. Huzurda serbest, içinden geldiği gibi oturuşu sadrazamı çok şaşırttı. Ama kızdırmadı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Tebriz&#039;e bir elçi göndermek istiyoruz. Tarafımızdan sen gider misin oğlum?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ben mi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Evet&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ne ilgisi var?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Aradığımız gibi bir adam bulamıyoruz da...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ben şimdiye kadar devlet memurluğuna girmedim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Niçin girmedin?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi biraz durdu. Yutkundu, Gülümsedi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Çünkü ben boyun eğmem, el etek öpmem, dedi. Oysa zamanın devletlileri mevkilerine hep boyun eğip, el etek, hatta ayak öpüp, bin türlü yaltaklanmayla, ikiyüzlülükle, dalkavuklukla çıktıklarından, çevrelerine hep bu aşağılayıcı geçmişlerin çirkin hareketlerini tekrarlayanları toplarlar. Gözdeleri, nedimeleri, korudukları, hep alçak ikiyüzlüler, ahlâksız dalkavuklar, namussuz maskaralardır. Yiğit, doğru, kendisine saygılı, özgür vicdanının sesine kulak veren bir adam gördüler mi, hemen kin bağlarlar, yıkmaya çalışırlar. Gedik Ahmet Paşa niçin hançerlendi, Paşam?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sadrazam yavaşça dişlerini sıktı. Gözlerini süzdü. Tuttuğu kâğıdı buruşturdu. Öfkelenmiyordu. Ama öfkelendiği zamanlarda olduğu gibi, yanaklarına bir titreme geldi. Vezirken değil, hatta daha beylerbeyiyken bile karşısında akranlarından kimse ona böyle açıkça söz söyleyememişti. Yine &amp;quot;Acaba deli mi?&amp;quot; diye düşündü. Deli değilse... bu ne küstahlıktı? Bu derece küstahlık, dünya düzenine karşı çıkmak değil miydi? Gözlerini daha beter süzdü. İçinden: &amp;quot;Şunun başını vurdursam...&amp;quot; dedi. Kapıcılara bağırmak için ağzını açacaktı. Ansızın vicdanının -neresi olduğu bilinmeyen bir yerinden gelen- derin sesini işitti: &amp;quot;İşte sen de yaltaklanma, ikiyüzlülük, dalkavukluk yollarından yükselenler gibi, dürüstçe bir sözü çekemiyorsun! Sen de karşında yiğit bir insan değil, ayaklarını yalayan bir köpek, hor görülmenin altında iki kat olmuş bir maskara, bir rezil istiyorsun!&amp;quot; Süzük gözlerini açtı. Avucunda sıktığı kâğıdı yanına koydu. Yine Muhsin Çelebi&#039;ye baktı. Ortasında geniş bir kılıç yarasının izi parlayan yüksek alnı... al yanakları... yeni tıraşlı beyaz, kalın boynu... biraz büyücek, eğri burnu... ince sarığı... tıpkı Şehname sayfalarında görülen eski kahramanların resimlerine benziyordu. Evet, bu alnında yarası görülen kılıcın yere düşüremediği canlı bir kahramandı. İnsaflı sadrazam, vicdanının ruhunda yankılanan sesini, gururunun karanlığıyla boğmadı. &amp;quot;Tam bizim aradığımız adam işte...&amp;quot; dedi. Bu kadar korkusuz bir adam, devletine, ulusuna yapılacak hakareti de çekemez, ölümden korkarak, göreceği hakaretlere eyvallah diyemezdi. Kavuğu hafifçe salladı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Seni Tebriz&#039;e elçi göndereceğiz. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi sordu:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Katınızda bu kadar nişancılar, kâtipler, hocalar var. Niçin onlardan birini seçmiyorsunuz?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Sen, Şah İsmail denen kötü ruhlu adamın kim olduğunu biliyor musun?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Biliyorum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Devletini seviyor musun?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Seviyorum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Yüce sadrazam doğruldu. Arkasına dayandı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Pekâlâ öyleyse... dedi, bu kötü ruhlu adam &amp;quot;elçiye zeval yok&amp;quot; kuralını kabul etmez. Bizimle boy ölçüşme davasındadır. Er meydanında bize yapamadıklarını, bizim göndereceğimiz elçiye yapmak ister. Ola ki işkenceyle idam eder. Çünkü Tanrı&#039;dan korkusu yoktur. Oysa elçimize yapılacak hakaret devletimize demektir. Bize öyle bir adam gerekli ki, hakaret görünce başından korkmasın... Bu hakareti aynen o kötü ruhlu adama iade etsin... Devletini seversen, sen bu fedakârlığı kabul edeceksin!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi hiç düşünmedi:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ettim efendim, ama bir koşulum var... dedi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ne gibi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Mademki bu bir fedakârlıktır, ücretle olmaz. Karşılıksız olur. Devlete karşı ücretle yapılacak bir fedakârlık, ne olursa olsun, gerçekte kişisel bir kazançtan başka bir şey değildir. Ben maaş, makam, ücret filan istemem... Karşılık beklemeden bu hizmeti görürüm. Koşulum budur!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ama oğlum, bu nasıl olur? Onun elçisi çok ağır giyinmişti. Atları, hizmetkârları kusursuzdu. Bizim elçimizin atları, hizmetkârları, giysileri daha gösterişli, daha ağır olmalı... Bunlar için mutlaka hazineden sana birkaç bin altın vereceğiz...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi döndü. Önüne baktı. Sonra başını kaldırdı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Hayır, dedi, hazineden bir pul almam. Gerekli göz alıcı muhteşem takımlı atları, süslü hizmetkârları ben kendi paramla düzeceğim. Hatta...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sadrazam gözlerini açtı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - ... Hatta sırtıma Şah İsmail&#039;in ömründe görmediği ağır bir şey giyeceğim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ne giyeceksin?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Sırmakeş Toroğlu&#039;ndaki, kumaşı Hint&#039;ten, harcı Venedik&#039;ten gelme, &amp;quot;Pembe İncili Kaftan&amp;quot;ı alacağım.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ne... O kadar parayı nereden bulacaksın, oğlum? &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sadrazamın şaşmaya hakkı vardı. Bir ay önce tamamlanan, üzeri ender bulunur pembe incelerle işlemeli bu kaftanın ününü İstanbul&#039;da duymayan yoktu. Vezirler, elçiler, padişaha armağan etmek için Toroğlu&#039;na başvurdukça, o fiyatını artırıyordu. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi bu ünlü kaftanı nasıl alacağını anlattı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Çiftliğimle mandıramı ve evimi rehine vereceğim. Tüccarlardan on bin altın borç toplayacağım, iki bin altını atlarla hizmetkârlara harcayacağım. Geriye kalan sekiz bin altınla da bu kaftanı alacağım.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sadrazam bu davranışı uygun bulmadı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Geldikten sonra bu kaftan senin işine yaramaz. Yalnız bir gösteriş aracıdır. Mallarını elinden çıkaracaksın. Yoksul düşeceksin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Hayır, sekiz bin altına alacağım kaftanı altı ay sonra Toroğlu benden yedi bin altına geri alır. Yedi bin altınla ben çiftliğimi rehinden kurtarırım. Geri kalan borçlarımı ödeyemezsem, varsın babamın yadigâr bıraktığı mandıram devlete feda olsun... Devletten hep alınmaz ya... Biraz da verilir!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi&#039;yle konuştukça sadrazamın şaşkınlığı artıyordu. Yüreği rahatladı. İşte küstah, türedi bir hükümdara haddini bildirmek için gönderilecek uygun bir adam bulunmuştu. Gülüyor, ağır ağır kavuğunu sallıyordu. Divanın nazik, korkak, hesapçı çelebileri canlarıyla mallarını çok severlerdi. Bunlardan biri elçi gönderilse, devletinin onurundan çok alacağı bağışı düşünerek, kendisine yapılan her hakareti kabul edecekti. Sadrazam, Muhsin Çelebi&#039;yi yemeğe alıkoymak istedi. Başaramadı, giderek onu ta sofaya kadar uğurladı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      ... &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Altı ay içinde Muhsin Çelebi büyük çiftliğini, mandırasını, evini, dükkânlarını, bahçesini, bostanını rehine koydu. Tüccarlardan para topladı. Atlarını düzdü. Bunların hepsi gerçekten eşi görülmedik derecede göz alıcıydı. Dönüşte yedi bin altına iade etmek koşuluyla Toroğlu&#039;ndan ünlü Pembe İncili Kaftanı da aldı. Genç karısıyla iki küçük çocuğunu akrabasından birinin evine bıraktı. Altı aylık nafakalarını ellerine verdi. Sonra padişahın mektubunu koynuna koyarak yola düzüldü. Konak konak ilerledikçe bu yeni elçinin gösterişi, zenginliği, hele incili kaftanının ünü bütün Anadolu&#039;dan geçerek Şah İsmail&#039;in ülkesine ulaşıyordu. Muhsin Çelebi bir gün Tebriz Kalesi&#039;ne büyük bir gösterişle girdi. Bu küçük başkentin, süse, zenginliğe, renge, süs eşyasına tutkun halkı, İstanbul elçisinin kaftanını görünce şaşırdı. Kent, saray, bütün encümenler kaftanın hikâyesiyle doldu. Şah İsmail, &amp;quot;Pembe İnci&amp;quot;yi yalnız masallarda işitmiş, daha nasıl şey olduğunu görmemişti. Kendisinin daha görmediği şeye sahip olan bu zengin elçiye karşı içinden derin bir kin duydu. Onu hakareti altında ezmeye karar verdi. Huzuruna kabul etmezden önce tahtının arkasına cellatları hazırlattı. Tahtının önündeki ipekli kumaştan şilteleri, ipek seccadeleri kaldırttı. Sağında vezirleri, solunda savaşçıları duruyorlardı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi, geniş somaki kemerli açık kapıdan rahat adımlarla girdi. Yürüdü. Başı her zamanki gibi yukarda, göğsü her zamanki gibi ilerideydi. Koynundan çıkardığı padişah mektubunu öptü. Başına koydu. Sonra altın tahtın üstüne -allı, yeşilli, mavili, morlu ipek yığınlarına sarılmış, sarmalarla, tuğlarla, sancaklarla çevrelenmiş- garip bir yırtıcı kuş sessizliğiyle tünemiş şaha uzattı. Ayağı öpülmeyen şah kızgınlığından sapsarı kesildi. Gözlerinin beyazları kayboldu. Mektubu aldı. Muhsin Çelebi, tahtın önünden çekilince şöyle bir çevresine baktı. Oturacak bir şey yoktu. Gülümsedi. İçinden, &amp;quot;Beni zorla ayakta, saygı duruşunda tutmak istiyorlar galiba...&amp;quot; dedi. Bir an düşündü. Bu harekete nasıl karşılık vermeliydi? Hemen sırtından Pembe İncili kaftanını çıkardı. Tahtın önüne yere serdi. Şah İsmail, vezirleri kumandanları aptallaşmışlar, şaşkınlık içinde bakıyorlardı. Sonra bu değerli kaftanın üzerine bağdaş kurdu. Dev, ejderha resimleri işlenmiş sivri kubbeyi, yaldızlı kemerleri çınlatan gür sesiyle:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Mektubunu verdiğim büyük padişahım. Oğuz Kara Han soyundandır! diye haykırdı. Dünya yaratıldığından beri onun atalarından kimse kul olmamıştır. Hepsi padişah, hepsi hakandır. Ataları doğuştan beri hükümdar olan bir padişahın elçisi, hiçbir yabancı padişah karşısında divan durmaz. Çünkü dünyada kendi padişahı kadar soylu bir padişah yoktur... Çünkü...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi Türkçe olarak bağırdıkça; Türkçe bilmeyen şah kızıyor, sararıyor, morarıyor, elinde heyecandan açamadığı mektup tir tir titriyordu... Tahtının arkasındaki cellâtlar kılıçlarını çekmişlerdi. Muhsin Çelebi bağırdı, çağırdı. Danışmanlar, vezirler, cellâtlar, savaşçılar hükümdarlarının sabrına, buna dayanmasına şaşıyorlardı. Hatta içlerinden birkaçı mırıldanmaya başladı. Muhsin Çelebi sözünü bitirince izin filan istemedi, kalktı. Kapıya doğru yürüdü. Şah İsmail taş kesilmişti. Çaldıran&#039;da kırılacak olan gururu, bugün bu tek Türk&#039;ün ateş bakışları altında erimişti. Muhsin Çelebi dışarı çıkarken, kendi gibi şaşkınlıktan donan nedimelerine:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Şunun kaftanını veriniz! dedi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Savaşçılardan biri koştu. Tahtın önünde serili kaftanı topladı. Türk elçisine yetişti:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Buyurun, kaftanınızı unuttunuz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhsin Çelebi durdu. Güldü. Çıktığı kapıya doğru dönerek şahın işiteceği yüksek bir sesle:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Hayır, unutmuyorum. Onu size bırakıyorum. Sarayınızda büyük bir padişah elçisini oturtacak seccadeniz, şilteniz yok... Hem bir Türk, yere serdiği şeyi bir daha arkasına koymaz... Bunu bilmiyor musunuz? dedi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Geçtiği yollardan gece gündüz dörtnala döndü. Üsküdar&#039;a girdiği zaman, Muhsin Çelebi&#039;nin cebinde tek bir akçe kalmamıştı. Süslü hizmetkârlarına dedi ki:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Evlatlarım! Bindiğiniz atları, haşaları, takımları, üstünüzdeki giysileri, belinizdeki değerli taşlarla süslü hançerlerinizi size bağışlıyorum. Bana hakkınızı helal ediyor musunuz?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ediyoruz... Ediyoruz...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Anamızın ak sütü gibi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Karşılığını alınca onları başından savdı. Derin bir soluk aldı. Evine uğramadan, deniz kıyısına koştu. Bir kayığa atladı. Sadrazamın konağına gitti. Mektubu şaha verdiğini, hiçbir hakarete uğramadığını, şahın iznini bile almaksızın habersizce kalkıp İstanbul&#039;a döndüğünü söyledi. Zaten sadrazam, onun görevini hakkıyla yerine getireceğine son derece güveniyordu. Yollar, derebeyleri, aşiretlerle ilgili bazı şeyler sordu. Çelebi kalkıp çekileceği zaman:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ben satın almak istiyorum oğlum, kaftanın burada mı? dedi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Hayır, getirmedim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Acemistan&#039;da mı sattın?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Hayır, satmadım.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Çaldırdın mı?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Hayır.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Ya ne yaptın?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sadrazam üsteledi, tekrar tekrar sordu. Kaftanın ne olduğunu bir türlü anlayamadı. Muhsin Çelebi yaptığıyla övünecek kadar küçük ruhlu değildi. O akşam Üsküdar&#039;a döndü. Ertesi gün yedi bin altını geri almak için kendisini bulan sırmakeş Toroğlu&#039;na da, kaftanı ne yaptığını söylemedi. Meraklı İstanbul&#039;da hiç kimse, ünlü &amp;quot;Pembe İncili Kaftan&amp;quot;ın &amp;quot;Nasıl, nerede, niçin&amp;quot; bırakıldığını öğrenemedi. Tebriz Sarayı&#039;ndaki serüven, tarihin karanlığına karıştı, sır oldu. Ama eski zengin Muhsin Çelebi, bu kaftan için girdiği borçları verip, çiftliğini, mandırasını, iratlarını rehinden kurtaramadı. Elçilikten yadigâr kalan atıyla değerli taşlarla süslü takımını satıp, Kuzguncuk&#039;ta minimini bir bahçe aldı. Onu ekip biçti. Çoluğunun çocuğunun ekmeğini çıkardı. Ölünceye kadar Üsküdar Pazarı&#039;nda sebze sattı. Pek yoksul, pek acı, pek yoksun bir hayat geçirdi. Ama yine de ne kimseye boyun eğdi, ne de bütün servetini bir anda yere atmakla gösterdiği fedakârlık üzerine gevezelikler yaparak, boşu boşuna övündü. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;      &lt;strong&gt;Ömer Seyfettin&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Pembe-Yncili-Kaftan-b1-p200.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Eziklik</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2009-02-16T21:10:37Z</pubDate>
		<description>&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align=&quot;left&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Gaz lambalarında geçen çocukluğum&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Fırın kapılarında beklediğimiz günler&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;43&#039;ün kışı böyle değildi oğlum&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Gönç ölüler, duasız gömülenler.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Kıt kanaat geçinen dünyam&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Leblebi taneleriyle ezilen içim;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Roka yeşili, yer elması, başlıyan rüyam&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Bu ateş neden, bu ölüm niçin?&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Çok geride kaldı ekmeksiz geceler&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Sıcak yataklarımızdan kaldıran yok.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Rahmete kavuştu çilemizi çekenler&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Öldüklerinden kimsenin haberi yok.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin-bottom: 0cm&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial, sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;strong&gt;Ali Naili Erdem&lt;/strong&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Eziklik-b1-p199.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Düğün</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2009-02-11T22:16:53Z</pubDate>
		<description>&lt;div class=&quot;entry&quot; align=&quot;left&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;     &lt;img src=&quot;http://img259.imageshack.us/img259/4742/dugun4on.gif&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;Dolunayın bu yüzünde bir çift dans ediyordu.&quot; width=&quot;344&quot; height=&quot;261&quot; /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;    &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;      Son gittiğimiz düğünü unutamam. Bunun birçok sebebi var. Düğünün yapıldığı yerin seçimi, sebeplerin başta geleni. Çağrılı olduğumuz düğün sahipleri ve harika manzaralar, muhteşem çiçekler, insanı sanki bir hayâl ülkesinde yaşatan ağaçlar&amp;#8230;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Aman Allah&amp;#8217;ım, yeşil bu kadar mı güzel olurdu? Ton farkıyla kucak kucak yeşil, bizim en sevdiğimiz renk. İnsana huzur veren küçücük ama etkileyici bir dünya, ayaklarımızın altında uzanıyor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Yemyeşil çayırların arasında uzanan patika yollar&amp;#8230; Yolun sağında solunda iki sıra halinde sere serpe dizilmiş eğreltiler, kekikler, kaya yosunları, yer çilekleri, naneler, ocak ocak zambaklar, acı düğlekler, yavşanlar. Topraktan sanki başını henüz kaldırmış gibi duran küçük kayaların dibinde tutunmuş kapariler, pembeli, sarılı çiçekler&amp;#8230; Doğal kayacıklarla bir kenarı belirlenmiş, yemyeşil çimenleri başkaldırmış patika yoldayız. İlgimizi çeken o kadar çok şey var ki burada&amp;#8230; Salkım saçak mimozalara mı bakacaksın, küpelerini dökmüş kaparilere mi, mor renklerinin arasına eflatun çizgiler düşürmüş olan papatyalara mı, açarken sarılarını giyinmiş buz çiçeklerine mi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Baksana, kelebekler bile şaşkın. Bin bir renkle kuşanmış yüzlerce kelebek, o çiçekten bu çiçeğe konuyor, dans ediyor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sağda ufacık bir gölet, çimenlerin arasından başını uzatıyor, bize de görünmek istiyor. Aynasında irili ufaklı ağaçların renkli gölgeleri içinde masmavi bir gökyüzü uzanıyor. Kaktüs yemişleri olgunlaşmış ama koruyucu dikenlerini ansızın batıracak eller arıyor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Durum, senin de ilgini çekmiş olmalı, sordun:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Görüyor musun kaktüsü? dedin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Yemişlerini mi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Evet.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bir keresinde, dedim, onlardan birini koparmış, çıplak elle kabuklarını soymuştum. Tadına bakacak, nasıl bir şey olduğunu anlayacaktım.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Anladın mı?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Hem de nasıl? İlkin parmak uçlarım yanmaya başladı. Hedefine uçuşan dikenlerden payımı aldım. Sayısız diken parmaklarıma, elimin üstüne battı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - İzinsiz bağa girmeyecektin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Öğrenmenin bedeli, oldukça pahalı. Ama o bedel, insana çok şeyi öğretiyor. Sonra akıllandım, uslandım. Her bağa girmedim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sonsuz çimen yeşili. Senin en çok sevdiğin yeşili giyinmiş, toprağa dökülmüş. Yer yer arasında çayırlar başkaldırıyor, kendi adacıklarını oluşturuyor. Çimenlikte sizi bir noktaya götürecek özel patikalar var. Patikalarla yarışan sıra sıra çiçekler. Bir de kelebekler&amp;#8230; Bin bir renkli onlarca kelebek, çiçeklere konuyor, havalanıyor, uçuşuyor, danstan dansa geçiyorlardı. Demek ki onların düğünü, çoktan başlamıştı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Yanlarından geçtikçe, arada bir durakladık, ilgimizi çeken çiçeklere baktık. Hemen hepsinin adı, başlarında dikili tabelalarda yazılı. Eğreltilerin kılavuzluğunda, tuttuğumuz patikada ilerledik. Adım attıkça, çakıl taşlarının çığlıklarını duyduk.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Yalnız değiliz. Bizden başkaları, öteki çağrılılar da, bizim gibi yapıyorlar. Kapariler, buz çiçekleri, papatyalar, çayırlar ve kaktüsler, onları da kendilerine çekiyor; düğün salonuna girmek için ağırdan davranıyorlardı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Patika bizi, ortasında herhangi bir adam heykelinin bulunduğu yapay göllerden birine götürdü. Bu adam, sanki bizi karşılamak için hazırlanıyor, oturduğu yerden kalkmaya çalışıyordu. Önünde yemyeşil çimenlik uzanıyor, yanı başında fazla derin olmayan suda saltanatlarını kurmuş öbek öbek mimozalar, nilüferler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      İnsan elinin kurup koruduğu, en ince ayrıntılarıyla tasarlanmış, göz alıcı bir yer. Ayaklarımız yere basmasa, rüyâda yaşadığımıza inanacağız.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bütün bunlar bir rüyâdan arkada kalanlar olmasın?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Doğru dedin bir tanem.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Nasıl?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Eloğlu, aklını doğru kullanmış. Doğal güzelliklere kıymadan, görebildiklerini burada toplamış. Hem işyeri, hem sihirli bahçe.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bin bir çiçeğiyle, kelebeğiyle, yeşiliyle.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bir de ikimiz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Yine aklımdan geçeni okudun.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - İşim bu, değil mi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      İnsana huzur veren, mutluluk denilen şeyin damarlarınızda yürüdüğünü adım adım duyduğumuz doyumsuz bir bahçedeyiz. Ama bu bahçede, konuklarınızı ağırlayabileceğiniz konaklama yerleri de var.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Yürüdük, açıldık.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Yorulacağımıza, mutluluktan kanatlandık.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Tanıtım etiketlerini üstlerinde taşıyan bin bir çiçekle taçlanmış yürüyüş yolu bitti. Tam karşımızda Büyük Gazebo, olanca güzelliğiyle bizi çağırıyor. Gazebo, çadır, dam demek. Dilerseniz ona konak adını da verebilirsiniz. Yalnız çok iyi tasarlanmış, sizi rüyâdan rüyâya geçiren muhteşem bir yer. Küçük yapay gölün tam ortasında. Ahşap köprüyle bin bir çiçekli yola bağlanmış. Köprünün her iki yanında yüzlerce ördek gelip gidiyor, kanat çırpıp yüzüyor. Kuğular oynaşıyor. Sayısız kaplumbağalar, suya dalıp çıkıyor. Bu dalışlardan ya da kanat çırpışlardan olmalı, hafiften de olsa bataklık kokusu genzinize doluyor ama rahatsız olmuyorsunuz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Ağzına kadar konuklarla dolu Gazebo&amp;#8217;dayız. Bize, ayrılan yerimizi gösterdiler. Oturduk. Masamızda diğer konuklar da vardı. Selamlaştık.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Anna, beyaz gelinliği içinde mutluluktan uçuyordu. Damat Sait, sırtına geçirdiği siyah smokiniyle Anna&amp;#8217;nın yanında duruyordu. O da gerçeğe dönmüş rüyâsının zevkini çıkarıyordu. İkisi de bir kelebeğin iki kanadı gibiydiler. Birbirlerine yakışmıştılar. Anna, Rus göçmenlerinden. Sait, İranlı bir Azeri. Kader onları bulundukları yerden çekip almış, bu ülkede yollarını birleştirmişti.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Nikah töreni başladı. Pembe tayyörlü bir kadın, gelin ve damada telkinlerde bulunan, çağrılılara da öğütler veren uzunca bir konuşma yaptı. O, bilerek seçilmiş olan bir nikah memuruydu. Çünkü Anna ve Sait, başka başka dinlere inanıyorlardı. Bu durumu her ikisine hatırlattı. Onlardan birbirlerine hoşgörülü davranmalarını istedi. Konuşması ilgi çekiciydi. Gelin ve damatla ilgili açıklamalarını bitirdikten sonra, tanıklara döndü.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Biliyorsunuz, dedi. Anna ve Sait, evlenmeye karar vermişler. Bize geldiler, evlenmek için başvuruda bulundular. Durumlarını inceledik, birbirleriyle evlenebileceklerini gördük. Bu konuda sizler ne diyorsunuz?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Tanıklar;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Evet, dediler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Nikah memuru durmadı, önce Anna&amp;#8217;ya sordu:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bir ömür boyu Sait&amp;#8217;le aynı yastığa baş koymağa razı mısın?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Anna, kıpır kıpır bir sesle;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Evet, dedi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sait&amp;#8217;in &amp;#8220;evet&amp;#8221;i, Gazebo&amp;#8217;yu çınlattı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Alkışlar kesilir kesilmez, gelinle damat, Gazebo&amp;#8217;dan dışarı çıktılar. Anne ve babaları da onların yanındaydı. Bütün konuklar da onları izlediler. İlkin bir sıraya dizilmiş olan gelini, arkasından damadı ve daha sonra da sırasıyla anneleri, babaları, akrabaları kutladılar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Bir şey ilgimi çekti. Çağrılılardan hiçbiri, diğerinin önüne geçmedi. İtişip kakışıp, kendisini göstermek istemedi. Yapılması gereken neyse, sadece onlar yapıldı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Güzelim hava, patika yolun her iki yanındaki çiçekleri etkilemişti. Bütün çiçekler sımsıcaktı ve insanın aklını başından alıyordu. Üstelik akşam güneşi, çiçeklerin üzerinde değişik renkli gölgeler bırakıyordu. Harika bir zaman ve muhteşem çiçekler&amp;#8230; Çiçekli bahçede gezenler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Gazebo&amp;#8217;ya döndük. Bu sırada kapıdaki yazıyı okudum: &amp;#8220;Anna ve Sait&amp;#8217;in evlenme günü. Çağrılı değilseniz, giremezsiniz.&amp;#8221;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Herkes yerini aldı. Hafiften bir müzik başladı. Birden cam kubbeli salon aydınlandı. Renk renk ışıklar, davetlilerin elinde yüzünde gezindi. Üstelik klimalar onları serinletiyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Ayvanda içkiler, kokteyller hazırlanıyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Biz de diğer çağrılılar gibi yemek için sıraya girdik, beğendiğimiz yemeklerden aldık. Bu sırada dileyene kırmızı şarap ya da su verildi. Mavi satenle örtülü masalardan bize ayrılmış olanına oturduk. Küçük mavi nazar boncuklarıyla ve güzel çiçeklerle süslenmiş olan masamızda herkes için önceden hazırlanmış birer küçük İran çayı kutusuyla birlikte iki kalıp kesme şeker duruyordu. Masada yalnız değildik. Yanımızda Ermeniler ve İranlı Azeriler vardı. Aramızda İngilizce konuştuk. Birdenbire masamız, kendi zevkimizin öne çıktığı ön yemekler, &amp;#8220;Proshki&amp;#8221; denilen patatesli puf böreği ile su böreği ve daha değişik şeyler, Rus mezeleri, yemekleriyle donanmıştı. Boşalan bardaklarımız hemen dolduruluyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Hiçbir şey ayırt edilmemiş, en küçük ayrıntılar bile unutulmamıştı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Hele müzik?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      &amp;#8220;Harikâydı&amp;#8221; demek, yetmez. Akordeonun yanına keman da eklenmişti. Klasik Rus müzikleri ve dans şarkıları bizim gibi başkalarını da etkilemişti. Dudak uçları kıpırdayan çağrılıların gözlerinde kanatlanmak isteyen gülücükler vardı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Oğlan evinin doldurduğu iki masanın dışındaki diğer masalarda daha çok kız evinin çağrılıları vardı ama hiçbir çocuk yoktu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Aniden ışıklar karartıldı, masa üstlerine bırakılmış bütün mumlar yakıldı. Ortalıkta gezinen Rus piskoposun işaretiyle olmalı, kadehler kaldırıldı ve tek ses çınladı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Gohrkaaa!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Anna ve Sait, öpüştüler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Çigan müziği çalıyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Rusların hepsi sahnedeydi. Aralıksız çeşitli dansları danslar izledi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Biz ikimiz, yerimizde oturduk ve olanı bitenini kaçırmamayı uygun gördük. Ancak nefeslerimizi tutmuştuk. Bir ara saçlarımda dolaşan ellerinin sıcaklığını hissettim. Fakat bir şeye hayıflanıyordun. Yanlış anlamadıysam, şöyle diyordun:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Bizim bir düğünümüz bile olmadı değil mi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sustum. Hiçbir şey demedim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Gözlerin gözlerimdeydi, gülümsedim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Anılar panayırına dalmıştık. Ne dans edenleri görüyor, ne de müziği duyuyorduk.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      &amp;#8220;Düğünü olmak&amp;#8221; oldukça farklı bir şey olmalıydı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Biz ikimiz bu tadı, hiç yaşamadık.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Bu arada Azeriler sahneye çıktı. Kulaklarımız Türkçe sesler duydu. Müzik değişmiş, &amp;#8220;Ya Mustafa, ya Mustafa&amp;#8221; şarkısı yükselmişti. Heyecanlanmıştık.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Yeniden servis başladı. Esmer Rus ekmeği üzerinde kırmızı somon balığı dağıtıldı. Arkadan içkiler sunuldu, pastalar ikram edildi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Şimdi Anna&amp;#8217;nın eline iki küçük votka kadehi tutuşturulmuştu. Bir tepsi bulundu ve kadehler özenle yerleştirildi. Anna, kayınpederinin önüne geldi, diz çöktü. Votka kadehlerini ona ve kayınvalidesine sundu. Kayınpeder ve kayınvalide, birlikte kadeh kaldırdılar. Anna, kalabalığa döndü ve hep birlikte bağırdılar:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Gohrkaaa!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Kayınpeder ve kayınvalide öpüştüler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Aynı tören, Anna&amp;#8217;nın babası ve annesi ile dedesine ve babaannesine de yapıldı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Her seferinde onlar da öpüştüler ve &amp;#8220;Gohrkaaa!&amp;#8221; sesleriyle şereflendirildiler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Bu gösteri sırasında; &amp;#8220;Koskenkorva!&amp;#8221;lar, &amp;#8220;Hop hop hop!&amp;#8221;larla birlikte müzikte yükseldi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Rus horası başladı. Bütün Azeriler ellerine beyaz peçetelerini de alarak Karadenizliler gibi havada sallaya sallaya bu horona katıldılar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Onların neşelerine diyecek yoktu. Fakat bizim için gece bitmişti. Henüz bardağımızdaki kırmızı şarabı tüketemeden ve takı merasimini de beklemeden oradan ayrıldık. Gelin ve damada &amp;#8220;Allahaısmarladık!&amp;#8221; diyemeden Gazebo&amp;#8217;dan çıktık.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Herkes dansta idi ve gönüllerince eğleniyorlar, kendi rüyâlarını yaşıyorlardı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Anna oldukça güzeldi. Sait sakin ve mutluydu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      İkimizin dudaklarında aynı dilek yankılandı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Allah sonlarını hayra çıkarsın!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Sanki sözleşmiştik.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Gazebo çıkışında elimize tutuşturulan paketleri açtık. Her pakette bir küçük Rus ekmeği, bir paket küçük İran çayı ve kağıtlanmış iki kesme şeker vardı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Düğün, bizim için orijinal bir düğündü. Ama nedense kalbim buruktu. Kafayı bulamadığımdan mıdır nedir, seninle dans etmek bile gelmemişti içimden. Ah, bizim havalar bir çalsaydı&amp;#8230;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Ah, bizim havalar bir çalsaydı!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Ya da bu düğün, bizim düğünümüz olsaydı&amp;#8230;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Mutluluktan kanatlanmaz mıydık?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Dolunay imdadıma yetişti.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Gökyüzüne kurulmuş, hüznümü eritmek için en parlak elbiselerini giyinmişti. İkimize de gülümsüyor, gülümsüyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - &amp;#8220;Kırkıncı yılımızda düğünümüzü yapar mıyız?&amp;#8221; diye soruverdim birden.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Kulaklarımda senin karşılığın yankılandı:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      - Kırkıncı yılımızda düğünümüzü yapar mıyız?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Gazebo&amp;#8217;da Çigan müziği devam ediyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Patika yola dolunayın aydınlık ışıkları düşmüştü. Sıralı çiçekler bile kulağını ikimize tutmuştu sanki.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      El ele tuştuk.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Dolunaya baktık yeniden.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Dolunayın bu yüzünde bir çift dans ediyordu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Muhteşem bir dans!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      Gözlerimizde gülümsemeler&amp;#8230;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;      &lt;em&gt;30 Mart 2008&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;      &lt;strong&gt;Oyhan Hasan BILDIRKİ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Duoun-b1-p198.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Hasret Saatleri Çalıyor İçimde</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2009-01-23T18:58:07Z</pubDate>
		<description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src=&quot;http://i21.servimg.com/u/f21/11/56/65/38/fijiis10.jpg&quot; border=&quot;3&quot; alt=&quot;Sevda ateşleri yakmadıkça yüreği, âşıklar olgunlaşamaz&quot; width=&quot;320&quot; height=&quot;240&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Söndü lâmbam, bu hikâyedeki rolüm bitti&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yine tek başıma kaldım sevda köprüsünün başında.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Melek ve Şehzade ne yaparsa yapsın şimdi;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sevdalımın sevgisiyle yandım eridim. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Gönlümün sesini dinledim hep aklımdan önce&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sevda gönle yerleşince akıl başta mı kalır?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mor dağların aydınlanacağına inanmazsa âşık dediğin;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vefasız zaman değirmenin ardından bakakalır. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Sevda ateşleri yakmadıkça yüreği, âşıklar olgunlaşamaz&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sevgi dediğin gel geç bir heves olur çıkar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aynı dalda çifte kiraz kesildik ikimiz,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yaz güneşi yüzümüze bakar. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Sevda köprüsünün öte başında birisi var,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rüyâlarımı dolduran sevdiğime benziyor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gözlerinde acabalı bakışlar cengi,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kaderinin izinde geziniyor. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Yanmak, yüreğimi aydınlatan ışık&amp;#8230;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yanmak, gökkuşağının altındaki umudum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yanmak, yandıkça sende yok olmak;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ruhum!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;14 Ocak 2009&lt;/em&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Oyhan Hasan BILDIRKİ&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Hasret-Saatleri-Calyyor-Ycimde-b1-p197.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Taçsız Bir Sultan Ali Emirî Efendi</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2009-01-23T18:49:26Z</pubDate>
		<description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src=&quot;http://i66.servimg.com/u/f66/11/56/65/38/aliemi10.jpg&quot; border=&quot;4&quot; alt=&quot;Ali Emirî Efendi&quot; width=&quot;151&quot; height=&quot;184&quot; align=&quot;left&quot; /&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align=&quot;left&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;     Her medeniyet nev&#039;i şahsına münhasır ilim, fikir ve sanat adamları yetiştirmiştir. Fakat cihanın tanıdığı faziletli adamları görebilmek için daha ziyade Müslüman Şark medeniyetini tetkik etmek gerekir. Hangi açıdan bakılırsa bakılsın Türk İslam tarihi, böyle faziletli adamlar meşheridir.   &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;     Batıp giden Osmanlı medeniyetinin son dönemdeki tek taş elmaslarından birisi de Ali Emirî Efendi&#039;dir. 23 Ocak 1924 Perşembe günü sabaha karşı Fransız Hastanesi&#039;nde dünyaya gözlerini yuman Ali Emirî Efendi, Osmanlı modernizminin en yoğun, netameli, sarsıcı ve savurucu döneminde yaşamasına rağmen ne Beşir Fuat ve Baha Tevfik gibi savrulup gitmiş ne de Şinasi ve Namık Kemal gibi sarsıntı geçirmiştir. O, bütün bu tufan ve kasırga ortasında muhkem bir çınar gibi kalabilen ender insanlardandır. 19. asrın son yarısında ilmiyeye mensup bir ailenin son çocuğu olarak dünyaya gelen Ali Emirî çok erken yaşlarda tahsile başlar. Derin merakı, kuvvetli hafızası ve doymak bilmeyen okuma arzusu ile kısa zamanda büyük mesafe kat eder. Ali Emirî&#039;nin en önemli özelliği kitap hastası (bibliyoman) olmasıdır. O, bu özelliğini şu şekilde anlatır: &amp;quot;Bende kitap merakı dokuz yaşında hâsıl olmuştur. Bugün tam altmış senedir ne gecem gece, ne gündüzüm gündüzdür. Ömrüm kâmilen bu merak arkasında koşmuştur. Şöyle ki: Diyarbekir&#039;de bundan beş altı yüz sene evvel tamam 1.040.000 cildi hâvî bir kütüphane bulunduğunu pederim ve akrabalarım bana hikâye ederlerdi. Çocukluk bu ya, böyle milyonluk bir kütüphane meydana getiremezsem bile karınca kaderince hiç olmazsa on beş, yirmi bin ciltlik bir kütüphane meydana getirebilirim ya, diyerek dokuz yaşımdan şimdiye kadar tam altmış sene oluyor elime ne kadar para geçerse kâmilen kitap almaya hasr u tahsîs etmeyi Cenab-ı Hakk ile ahd u misak eyledim.&amp;quot; Bugün Millet Kütüphanesi olarak istifade ettiğimiz irfan yuvası, onun bir ömür boyu nafakasından keserek meydana getirdiği yegâne servetidir. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;     Yekpâre nûr olan bu kütübhane-i nefîs &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;     Yekpâre servetiydi bu âlemde kendinin &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;     Ali Emirî Efendi&#039;yi asıl büyük yapan husus ise pek çoğu yazmalardan meydana gelen bu kıymetli kütüphaneyi, şahsı için değil milleti için toplamış olmasıdır. Nitekim hayatının son yıllarında kütüphanesini milletine vakfederken kitapları için tahsis edilen Feyzullah Efendi Medresesi&#039;ne, memleketine izafeten &amp;quot;Diyarbakır Kütüphanesi&amp;quot; veya ismine izafeten &amp;quot;Ali Emirî Efendi Kütüphanesi&amp;quot; şeklindeki isim tekliflerine karşı çıkması, onun milletinin kalbinde yaşama arzusunu şan, şöhret gibi bütün maddî tatminlere tercih ettiğini gösterir. Avrupalıların bu kütüphaneye karşılık külliyetli para tekliflerine verdiği cevap da onun millet sevgisini ve faziletini açık bir şekilde ispat eder. Mesela; Macar İlimler Akademisi&#039;nin, Divan-ı Lügati&#039;t-Türk&#039;ü almak için Osmanlı Tarih Encümeni üyelerinden İskender Bey&#039;in tavassutuyla 10.000 altın teklifine şöyle cevap verir: &amp;quot;Ben kitaplarımı milletim için topladım. Dünyanın bütün altınlarını önüme koysalar değil böyle bir kitabımı, herhangi bir kitabımın bir yaprağını bile satmam.&amp;quot; Daha sonra Fransızlar bu kütüphaneye otuz bin İngiliz lirası teklif ederler. İlave olarak da Paris&#039;te kendi adına bir kütüphane kurulacağını, yaşadığı müddetçe yüksek bir maaşla kitaplarının başında &amp;quot;hafız-ı kütüb&amp;quot; olarak duracağını, emrine Bolulu bir aşçı ile Müslüman hizmetkârlar tahsis edileceğini söylerler. Fakat bütün bu cazip tekliflere karşı Emirî Efendi&#039;nin verdiği cevap, örnekleriyle ancak vakayinâmelerde karşılaşacağımız faziletlerdendir: &amp;quot;Efendiler ben bu kütüphaneyi devletimin bana verdiği maaşlarla yaptım. Öldüğüm zaman milletime kalması için... Bir daha böyle bir teklifle gelirseniz sizi buradan kovarım!&amp;quot; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;     Ecdâd-ı pâkimiz gibi vakfetti millete &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;     Hayrânı oldu halk eser-i bî-menendinin &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;     Ali Emirî Efendi&#039;nin bir diğer fazileti ise ebeveynine, Osmanlı hanedanına ve tarihin büyük adamlarına duyduğu derin sevgi ve saygıdır. Bazılarının &amp;quot;saplantı&amp;quot; veya &amp;quot;takıntı&amp;quot; da diyebileceği bu hassasiyeti yüzünden, çok sevdiği annesine karşı belki bir kusur işler diye hiç evlenmemiştir. Büyük bir zevkle Osmanlı padişahlarının biyografilerini, şiirlerini, el yazılarını, fermanlarını hatta tuğralarını toplaması ve her zaman onlardan sitayişle bahsetmesi de hanedana karşı duyduğu derin sevgiden kaynaklanır. Fakat onun en büyük sevgisi Allah ve Peygamber sevgisidir. Hz. Peygamber&#039;e duyduğu derin sevgiyi dile getirmek için yazdığı şiirler müstakil bir divan oluşturacak kadar çoktur. Bir yanardağ gibi köpüren ruhunun ilhamlarını terennüm eden bu şiirlerin dikkati çeken özelliği, eskilerin mahzuf kasidelerinde gördüğümüz Arap alfabesinin noktasız harflerinden meydana gelen kelimelerle teşkil edilmesidir. Epeyce zahmetli olan bu gayretini şu cümleyle ifade eder: &amp;quot;Ona bir nokta kondurmak benim haddim değil!&amp;quot; Onun içindir ki bu ince sırrı bilen Yahya Kemal, Hz. Peygamber&#039;den onun için şefaat talebinde bulunur: &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;     Ya Fahr-ı Kâinat sen iyfâ et ecrini &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;     Divân-ı kibriyâda bu Şark ercümendinin &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;     Ali Emirî Efendi, İbnülemin ve Mükremin Halil kadar iştihar etmese de yaptığı hizmetlerle Türk kültür hayatında onlardan hiç de geri kalmayacak bir mevkii ihraz etmiştir. Ali Emirî, maddî sefaletinin aksine -eskiden bu tip insanlara &amp;quot;esâfil-i şark&amp;quot; denilirdi- insan aklının bütün tedayilerine cevap verecek şekilde tam bir maneviyat sultanıdır. Bibliyofil, hatta bibliyoman olması, &amp;quot;Dehaya intihap yoktur.&amp;quot; Sırrınca edebiyat, tarih, hal tercümesi, musiki, kitabiyat, ilahiyat ve hüsn-i hat gibi klasik ilimlerin yanı sıra pozitif ilimlerle meşgul olması, Allah ve peygamber sevgisiyle dolu olması, inceliği, zarafeti ve hassasiyetiyle taçsız bir sultandı. Asırlık Türk İslam saltanatını anlamak için öncelikle bu sultanları tanımak gerekir. Kısacası Süleyman Nazif&#039;in Akif hakkındaki sözlerinden iktibasla Ali Emirî&#039;yi tedkik etmek, medeniyetimizin bir şahs-ı mümtazında mündemiç olan güzelliklerini tamik eylemektir, diyebiliriz. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;     &lt;strong&gt;DR. SİNAN ÇİTÇİ&lt;/strong&gt; / &lt;strong&gt;&lt;font color=&quot;#993300&quot;&gt;ODESA MEÇNİKOVA MİLLİ ÜNİVERSİTESİ&lt;/font&gt;&lt;/strong&gt;  &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;     &lt;em&gt;23 Ocak 2009, Cuma&lt;/em&gt; / Zaman Gazetesi &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Tacsyz-Bir-Sultan-Ali-Emiri-Efendi-b1-p196.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Kim Bilir Hangi Penceredesin Şimdi</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2009-01-04T18:42:54Z</pubDate>
		<description>&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://i20.servimg.com/u/f20/11/56/65/38/th/kuslar10.gif&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;Kuşlar&quot; title=&quot;Kuşlar&quot; width=&quot;124&quot; height=&quot;121&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kuşlarım sana mı geldiler?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kanat çırpıp görünmüyorlar...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Belki de sevdikleriyle bayrak açmışlar,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sabah akşam dövünmüyorlar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yağmur yüklü bulutlar, dokunsan yağacak...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hangi sevdanın yolundalar kim bilir?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bereket sandıklarında kilitli umutları ayaklanacak,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Billur damlalar değeceği yeri bilir...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kalbim mi? Yanıyor&amp;#8230;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kalbine teslim bayraklarını çekmiş.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gözlerim gözlerinin hasretinde,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&amp;#8220;Ayrılık, ölümden beter!&amp;#8221;&lt;/em&gt; derler, gerçekmiş...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ah bir tanem, kim bilir hangi penceredesin şimdi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parlak camlar baştan uca buğulanmış.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uğruna saçını süpürge ettiğin şehzaden,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nerelerde kalmış?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kulaklarımda sesin çın çın...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aklımdan geçenleri okuyorsun.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&amp;#8220;Seni seviyorum!&amp;#8221;&lt;/em&gt; deyişlerin;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&amp;#8220;Türkçe olsun!&amp;#8221;&lt;/em&gt; diyorsun.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sevdalı kalbim sonsuza kadar seninle, &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bildiğim tek Türkçe türkümü gönderiyorum. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gökyüzünü tutmuş turnalardan dinle,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&amp;#8220;Seni seviyorum!&amp;#8221;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;30 Ekim 2008&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;Oyhan Hasan BILDIRKİ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Kim-Bilir-Hangi-Penceredesin-imdi-b1-p195.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>10 Kasım</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2008-11-18T23:16:34Z</pubDate>
		<description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Yurdu kurtaran,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cumhuriyeti kuran,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;T&amp;uuml;rk&amp;rsquo;&amp;uuml; y&amp;uuml;celten&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ey b&amp;uuml;y&amp;uuml;k Atat&amp;uuml;rk!&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Gecemizi aydınlattın,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Karanlığı kovaladın,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yenilikleri sıraladın&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ey b&amp;uuml;y&amp;uuml;k Atat&amp;uuml;rk!&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Sıkıntımızda baş oldun,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;G&amp;ouml;n&amp;uuml;llerde ta&amp;ccedil; oldun.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Şimdi de aranır oldun&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ey b&amp;uuml;y&amp;uuml;k Atat&amp;uuml;rk!&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Nasıl s&amp;ouml;yleriz &amp;ouml;ld&amp;uuml;ğ&amp;uuml;n&amp;uuml;?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Her g&amp;uuml;n yeniden selamlarız&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bize g&amp;uuml;l&amp;uuml;mseyen y&amp;uuml;z&amp;uuml;n&amp;uuml;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Unutmayız verdiğimiz s&amp;ouml;z&amp;uuml;;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yaşatacağız bu cumhuriyeti&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rahat uyu anıtkabirde&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ey b&amp;uuml;y&amp;uuml;k Atat&amp;uuml;rk!&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;G&amp;ouml;k&amp;ccedil;e G&amp;Uuml;LER&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/10-Kasym-b1-p194.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>En Güzelin Tarifi</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2008-11-18T22:44:26Z</pubDate>
		<description>&lt;img src=&quot;http://i76.servimg.com/u/f76/11/56/65/38/atatur10.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 52.35pt; text-align: justify&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fazilet seninle anlam kazanır&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Cumhuriyet seninle ulvîleşir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Atatürk&amp;#8217;üm bile&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Sen anlattıkça,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Her gün yeniden doğar;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Ölümsüzleşir!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Hemen dört mevsim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Çevrende binlerce çiçek&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Hangisine doyabilirsin?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Sen,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;En güzelin tarifi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Öpülesi ellerin sahibi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Öğretmenim.&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Asırlardır&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Bir türküdür söylenir:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;em&gt;&amp;#8220;Ananın birse,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;em&gt;Öğretmenin bindir yavrusu.&amp;#8221;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Değil mi?&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;strong&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/strong&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sen, &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Şanlı zaferlerin,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Ulu Önder&amp;#8217;lerin&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;İlmin, fennin, tekniğin&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Güzel yurdum,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Türkiye&amp;#8217;min&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Hamurunda mayasın.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Asırlardır&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;Bir türküdür söylenir:&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;em&gt;&amp;#8220;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ananın birse,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;em&gt;Öğretmenin bindir yavrusu.&amp;#8221;&lt;/em&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Değil mi?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Sen,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Aydınlıkta güneşim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Karanlıkta kutup yıldızım.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Sen,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;En güzelin tarifi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Öpülesi ellerin sahibi:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font face=&quot;arial,helvetica,sans-serif&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Canım öğretmenim! &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Oyhan Hasan BILDIRKİ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/En-Guzelin-Tarifi-b1-p193.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Birlik Dalında Tutunmak</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2008-10-24T21:17:48Z</pubDate>
		<description>&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://i17.servimg.com/u/f17/11/56/65/38/34229810.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;&quot;&gt;K&amp;ouml;k&amp;uuml; derinlerde &amp;ouml;l&amp;uuml;ms&amp;uuml;zl&amp;uuml;k ağacının dallarıyız&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;B&amp;uuml;t&amp;uuml;n baharlarda sadece sevda &amp;ccedil;i&amp;ccedil;ekleri a&amp;ccedil;ıyoruz&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sebil sevgilerimizin tamamını yağmalasınlar diye&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kapışanlara avu&amp;ccedil; avu&amp;ccedil; sa&amp;ccedil;ıyoruz&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Birlik dalında tutunmak, birlikte olmak, bir olmak&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Katıksız sevgilere pencereler a&amp;ccedil;maktır&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hem karanlık gecede, hem aydınlık g&amp;uuml;nd&amp;uuml;zde&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&amp;Ouml;zg&amp;uuml;rl&amp;uuml;k bayrağımızın altında beraber yaşamaktır&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ah, &amp;ouml;mr&amp;uuml;mce ge&amp;ccedil; anladığım tek ger&amp;ccedil;ek bu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mart kedileri gibi boşuna direnmek ne faydasız şeymiş&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Birlik dallarından tek tek ayrılmak &amp;ccedil;ekilmesi zor k&amp;ouml;lelik&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yalnız soylu sevdasına boyun eğen beymiş&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y&amp;uuml;reklerimizde tutulmaz deli tayların yarıştığı g&amp;uuml;nlerde&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Birimiz Kafdağı&amp;rsquo;nı boyladık, birimiz okyanuslar aştık&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bereketi hasret olan sofraların başında kalakaldık &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;R&amp;uuml;zg&amp;acirc;ra kapılan yaprağımızı tutmak i&amp;ccedil;in savaştık &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ayrılık, civan &amp;ouml;mr&amp;uuml;m&amp;uuml;z&amp;uuml;n &amp;ccedil;&amp;uuml;r&amp;uuml;t&amp;uuml;lm&amp;uuml;ş resmi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ayrılık, deli boranlara, korkun&amp;ccedil; fırtınalara yakalanmak&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ayrılık, yaşamak denilen şeyin k&amp;ouml;k&amp;uuml;ne kibrit suyu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ayrılık, vaktinden &amp;ouml;nce &amp;ouml;lmek&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sen ve ben, g&amp;ouml;kkuşağımızın aynı yoldaki iki rengi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;K&amp;ouml;k&amp;uuml; derinlerde &amp;ouml;l&amp;uuml;ms&amp;uuml;zl&amp;uuml;k ağacının dallarıyız&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sebil sevgilerimizin tamamını yağmalasınlar diye&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kelebeklere rengini vermiş &amp;ccedil;i&amp;ccedil;ekler gibi a&amp;ccedil;malıyız&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;23 Ekim 2008&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;margin: 0cm 0cm 0pt&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Oyhan Hasan BILDIRKİ&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: &#039;Trebuchet MS&#039;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Birlik-Dalynda-Tutunmak-b1-p192.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Aşık Kalplerimiz Tutulmuyor</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2008-08-08T23:52:26Z</pubDate>
		<description>&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src=&quot;http://i56.servimg.com/u/f56/11/56/65/38/guverc10.jpg&quot; border=&quot;4&quot; alt=&quot;Mevsimler mevsimlere eklendikçe&quot; width=&quot;320&quot; height=&quot;215&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Bizim sevdamızın vedası yok&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mevsimlere mevsimler eklendikçe&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Özlemdi, vuslattı derken&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Âşık kalplerimiz ateşleniyor&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Gökyüzüne yıldız yıldız düştük hikâyemizi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Unutulmaz bir destanın iki kahramanıyız&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Katar katar cümle turnaların kanatlarında&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Âşık kalplerimiz bengileniyor&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Yıldız yıldız gözlerin gözlerimde&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bin bir baharı serer önüme&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Özlem saatlerimizin zemberekleri boşandıkça&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Âşık kalplerimiz ayaklanıyor&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Gözlerimizdeki yağmur mevsimleri bitti&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zorlu dağlar eğildi, okyanuslar çekildi yolumuzdan&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Güneş ve dolunayla el ele verince ikimiz&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Âşık kalplerimiz şahlanıyor&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Sevda adına ne varsa kalbimizde&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gece gündüz yaşadık sayısız umutlarımızı&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Silinmez kalemlerle yazdıkça kaderimizi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Âşık kalplerimiz kanatlanıyor&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot; size=&quot;2&quot;&gt;Görüyorsun kaderimiz sımsıkı bağladı bizi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gökyüzüne yıldız yıldız düştük hikâyemizi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gözlerimizdeki yağmur mevsimleri de bitti şükür&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Âşık kalplerimiz tutulmuyor&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;30 Temmuz 2008&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot; size=&quot;2&quot;&gt;&lt;strong&gt;Oyhan Hasan BILDIRKİ&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Ayk-Kalplerimiz-Tutulmuyor-b1-p191.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Cahit Sıtkı Tarancı Şiirleri</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2008-04-27T21:26:07Z</pubDate>
		<description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;CAHİT SITKI TARANCI ŞİİRLERİ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;em&gt;(2 Ekim 1910, Diyarbakır-13 Ekim 1956, Viyana)&lt;/em&gt; &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;ABBAS &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Haydi Abbas, vakit tamam;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Akşam diyordun işte oldu akşam.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kur bakalım çilingir soframızı;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dinsin artık bu kalb ağrısı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Şu ağacın gölgesinde olsun;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tam kenarında havuzun.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aya haber sal çıksın bu gece;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Görünsün şöyle gönlümce.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bas kırbacı sihirli seccadeye,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Göster hükmettiğini mesafeye&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ve zamana.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Katıp tozu dumana,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Var git,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Böyle ferman etti Cahit,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Al getir ilk sevgiliyi Beşiktaş&#039;tan;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;MİSAFİR &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Bir gece misafirim olsan yeter,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dolar odama lavanta kokusu;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Soğur sevincinden sürahide su.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ay pencerede durup durup güler. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Havva kızlarının en dilberini&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Görsün diye aya karşı soyunsan!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Okşasam, öpsem, koklasam bir zaman,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vücudunun ürperen her yerini. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Teneffüs eder gibi seviştikçe,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Doğacak çocuğum aklıma gelir;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Şiir söylerim saadete dair,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Odama misafir olduğun gece. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;ÖMRÜMDE SÜKUT &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Çıngıraksız, rehbersiz deve kervanı nasıl,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;İpekli mallarını kimseye göstermeden,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sonu gelmez kumlara uzanırsa muttasıl,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ömrüm böyle esrarlı geçecek ses vermeden,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ve böylece bu ömür, bu ömür her dakika,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bir buz parçası gibi kendinden eriyecek.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Semada yıldızlardan, yerde kurtlardan başka,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yaşayıp öldüğümü kimseler bilmeyecek! &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;ŞİİR &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Kızoğlan kız güzelliğinde şiir;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hem sevgili hem dost hem anne yüzü.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hala beni mest ettiği gecedir&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sanırım hem yeryüzü hem gökyüzü.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mecnunum: şikayet etmem Leyla&#039;dan;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Başıma ne dertler açtığı halde.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ne mümkün vazgeçsin bu sevdadan?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bir kerre karar kıldık bu hayalde. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;ÇOCUKLUĞUM &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Affan Dede&#039;ye para saydım&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sattı bana çocukluğumu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Artık ne adım var ne yaşım&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bilmiyorum kim olduğumu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hiçbir şey sorulmasın benden&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Haberim yok olan bitenden &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Bu bahar havası bu bahçe&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Havuzda su şırıl şırıldır&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uçurtmam bulutlardan yüce&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zıpzıplarım pırıl pırıldır&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ne güzel dönüyor çemberim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hiç bitmese horoz şekerim &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;KAR VE HATIRALAR &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Kar yağıyor, yine kar, yine kar, yine mahşer gibi kar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sanki güller içinde gülen taze kadınlar,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bana beyaz buseler, beyaz buseler yollar;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sanki güller içinde gülen taze kadınlar. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Bir rüya görür gibi gözümde sevinçler var.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beyaz bir sükût işte: kar yağıyor, kar, kar, kar;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sanırım ki uçuyor gözümde hatıralar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beyaz bir sükût işte: kar yağıyor, kar, kar, kar... &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;DÜŞTEN GÜZEL &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;İlktir baharın gömlümce geldiği&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;İlktir hem sarhoş hem ayık olduğum&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bir gerçek içindeyim düşten güzel&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sevdiğim gülüyor yanı başımda &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Aşkından tâlihimin düzeldiği&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sen gökte ararken yerde bulduğum&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bir sende gördüm ince ruh ince bel&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sende murada erdim kırk yaşımda &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;DESEM Kİ &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sende tattım yemişlerin cümlesini. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Desem ki sen benim için,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hava kadar lazım,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ekmek kadar mübarek,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Su gibi aziz bir şeysin;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nimettensin, nimettensin!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Desem  ki...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;İnan bana sevgilim inan,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Evimde şenliksin, bahçemde bahar;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ve soframda en eski şarap.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ben sende yaşıyorum,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sen bende hüküm sürmektesin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bırak ben söyleyeyim güzelliğini, &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Günlerden sonra bir gün,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Şayet sesimi fark edemezsen,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bil ki ölmüşüm.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fakat yine üzülme, müsterih ol;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ve neden sonra&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hatırla ki mahşer günüdür&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;MEMLEKET İSTERİM &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Memleket isterim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kuşların çiçeklerin diyarı olsun. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Memleket isterim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kardeş kavgasına bir nihayet olsun. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Memleket isterim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kış günü herkesin evi barkı olsun. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Memleket isterim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Olursa bir şikâyet ölümden olsun. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;OTUZ BEŞ YAŞ ŞİİRİ &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dante gibi ortasındayız ömrün.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Delikanlı çağımızdaki cevher,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gözünün yaşına bakmadan gider. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Benim mi Allahım bu çizgili yüz?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ya gözler altındaki mor halkalar?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Neden böyle düşman görünürsünüz,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yıllar yılı dost bildiğim aynalar? &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Zamanla nasıl değişiyor insan!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hangi resmime baksam ben değilim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nerde o günler, o şevk, o heyecan?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bu güler yüzlü adam ben değilim;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yalandır kaygısız olduğum yalan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hatırası bile yabancı gelir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hayata beraber başladığımız,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gittikçe artıyor yalnızlığımız. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Gökyüzünün başka rengi de varmış!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Geç fark ettim taşın sert olduğunu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Su insanı boğar, ateş yakarmış!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Her doğan günün bir dert olduğunu,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;İnsan bu yaşa gelince anlarmış. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Her yıl biraz daha benimsediğim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ne dönüp duruyor havada kuşlar?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar? &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Neylersin ölüm herkesin başında.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uyudun uyanamadın olacak.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bir namazlık saltanatın olacak,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Taht misali o musalla taşında. &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Cahit Sıtkı TARANCI &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://turaedebiyat.sosblog.fr/Ylk-Guncem-b1/Omrumde-Sukut-Oyhan-Hasan-BILDIRKY-b1-p81.htm&quot;&gt;Ömrümde Sükût * Oyhan Hasan BILDIRKİ&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://siir.gen.tr/siir/o/okuma_odasi/bir_portre_cahit_sitki_taranci.htm&quot;&gt;Cahit Sıtkı Tarancı &lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;  &lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Cahit-Sytky-Tarancy-iirleri-b1-p190.htm</guid>
	</item>
	<item>
		<title>Türklük</title>
		<category>Türkçe Edebiyat</category>
		<pubDate>2008-04-23T14:05:10Z</pubDate>
		<description>&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://i22.servimg.com/u/f22/11/56/65/38/turkba10.gif&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;        &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt;Türklük ideyası h&amp;#601;r bir Türkün ali m&amp;#601;qs&amp;#601;dl&amp;#601;rind&amp;#601;n biridir. Bugünkü g&amp;#601;ncl&amp;#601;rimizin q&amp;#601;lbi d&amp;#601; bu ideyalarla döyünür. Bu m&amp;#601;qs&amp;#601;dl&amp;#601; &amp;#8220;Türküstan ocağı&amp;#8221;da bir qurup&lt;span&gt;  &lt;/span&gt;t&amp;#601;l&amp;#601;b&amp;#601;-g&amp;#601;ncl&amp;#601; &amp;#399;li b&amp;#601;y Hüseynzad&amp;#601; v&amp;#601; Hüseyn Cavid irsinin araşdırıcısı, &amp;#8220;1918-ci ilin 31 günü&amp;#8221; &amp;#8220;Hüseyn Cavid&amp;#8221; &amp;#8220;&amp;#399;li b&amp;#601;y Hüseynzad&amp;#601;&amp;#8221; &amp;#8220;&amp;#399;z&amp;#601;l-axır dünya Türkün dünyası&amp;#8221; kitablarının mü&amp;#601;llifi Az&amp;#601;r Turanla görüşü keçirildi. Görüşün mövzusu &amp;#8220;Milli ideologiya v&amp;#601; Türkçülük&amp;#8221;idi.&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;        &lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt;T&amp;#601;dbiri giriş sözü il&amp;#601; açan &amp;#8220;Yeni Nef&amp;#601;s&amp;#8221;h&amp;#601;r&amp;#601;katının s&amp;#601;dri Seymur H&amp;#601;s&amp;#601;nli g&amp;#601;ncl&amp;#601;rimizin milli ideologiyaya, Türkçülüy&amp;#601; marağından danışdı. Türkçülük ideologiyasının banisi olan &amp;#399;li b&amp;#601;y Hüseyzad&amp;#601;nin h&amp;#601;yatından q&amp;#601;sa m&amp;#601;lumatdan sonra söz Az&amp;#601;r Turana verildi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt;        Az&amp;#601;r Turan &amp;#399;li b&amp;#601;y Hüseynzad&amp;#601;nin h&amp;#601;yat v&amp;#601; yaradıcılığından, apardığı mübariz&amp;#601;l&amp;#601;rd&amp;#601;n geniş danışdı. Bu gün b&amp;#601;zi g&amp;#601;ncl&amp;#601;rimizin yeni ideologiya arxasınca qaçmasını pisl&amp;#601;di: &amp;#8220;80-90 il &amp;#601;rzind&amp;#601; formalaşan bir ideologiyanı dağıdıb, bir neç&amp;#601; il &amp;#601;rzind&amp;#601; yeni bir ideologiya yaratmaq m&amp;#601;nasız bir şeydir. M&amp;#601;n yeni bir ideologiya yaratmağın &amp;#601;leyhin&amp;#601;y&amp;#601;m. Biz böyükl&amp;#601;rd&amp;#601;n öyr&amp;#601;nm&amp;#601;liyik, onların qoyduğu irsi davam etdirm&amp;#601;liyik. Biz Mahmud Kşğarlını, &amp;#399;hm&amp;#601;d Y&amp;#601;s&amp;#601;vini, &amp;#399;li b&amp;#601;y Hüseynzad&amp;#601;ni, Hüseyn Cavidi , &amp;#399;hm&amp;#601;d Cavadı öyr&amp;#601;nm&amp;#601;liyik.&amp;#8221;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt;        Az&amp;#601;r Turan &amp;#399;li b&amp;#601;y Hüseynzad&amp;#601; haqqında indiy&amp;#601;d&amp;#601;k g&amp;#601;ncl&amp;#601;rin bilm&amp;#601;diyi bir çox fakyları onların n&amp;#601;z&amp;#601;rin&amp;#601; çatdırdı. H&amp;#601;mçinin bildirdi ki, &amp;#399;li b&amp;#601;y Hüsüeynzad&amp;#601; Az&amp;#601;rbaycan boyaçılıq s&amp;#601;n&amp;#601;tinin banisidir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt;        Az&amp;#601;r Turan fikirl&amp;#601;rini tamamladıqdan sonra növb&amp;#601; t&amp;#601;l&amp;#601;b&amp;#601;l&amp;#601;r&amp;#601; çatdı. T&amp;#601;l&amp;#601;b&amp;#601;l&amp;#601;rd&amp;#601; onları maraqlandıran sualları qonağa ünvanladılar. Az&amp;#601;r Turan böyük h&amp;#601;v&amp;#601;sl&amp;#601; g&amp;#601;ncl&amp;#601;rin suallarını caablandırdı. Sonda bel&amp;#601; görüşl&amp;#601;rin münt&amp;#601;z&amp;#601;m keçirilm&amp;#601;si q&amp;#601;rara alındı.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial&quot;&gt;        Oyhan Hasan BILDIRKİ Arşivi&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;</description>
		<guid>http://oyhanhasanbildirki.sosblog.fr/Turkce-Edebiyat-b1/Turkluk-b1-p189.htm</guid>
	</item>
	</channel>
</rss>